Ontzagwekkende Stilte

Hoe talrijk zijn uw werken, HEER. Alles hebt u met wijsheid gemaakt, vol van uw schepselen is de aarde. Zie hoe wijd de zee zich uitstrekt. Daar wemelt het, zonder tal, van dieren, klein en groot. Psalm 104:24-25 (NBV)

Nieuwe Bijbelvertaling
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
Meer informatie over deze Bijbelvertaling

Ontzagwekkende Stilte – Marcus 4:39

Verwondering brengt ons tot stilte.
Stilte opent ons hart voor Gods aanwezigheid.

Een kind van tien jaar. Achter het glas beweegt een wereld die groter is dan hijzelf. Drie dolfijnen glijden voorbij, alsof zij hem even zien. De zee is prachtig. Vol leven, kleur en beweging. Maar zij is ook diep. Onvoorspelbaar. Machtig. In de Bijbel klinkt beide door: de verwondering over alles wat leeft in de zee, en het ontzag voor de golven die hoog kunnen oprijzen.

Toen hij wakker geworden was, sprak hij de wind bestraffend toe en zei tegen het meer:

‘Zwijg! Wees stil!’

De wind ging liggen en het meer kwam helemaal tot rust. Marcus 4:39 (NBV)

Nieuwe Bijbelvertaling
© 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap
Meer informatie over deze Bijbelvertaling

Misschien is stilte niet de afwezigheid van golven.
Misschien is stilte het moment waarop je,
midden in de grootheid van het leven,
merkt dat je niet verloren bent.

Wanneer gij door het water trekt, ben Ik met u; gaat gij door rivieren, zij zullen u niet wegspoelen; als gij door het vuur gaat, zult gij niet verteren en zal de vlam u niet verbranden. Jesaja 43:2 (NBG51)

NBG-vertaling 1951
© 1951 Nederlands Bijbelgenootschap
Meer informatie over deze Bijbelvertaling

Ik zie de zee, zo groot en wijd,
een wereld diep en ongekend.
Waar licht danst op het blauwe water,
waar leven wordt door U gekend.
In stille pracht, in kleur en glans,
zingt heel de schepping van Uw Naam.
Mijn hart verstilt in verwondering,
ik buig mij neer in eerbied saam.

Ontzagwekkende stilte,
die spreekt zonder één woord.
In golven en in diepten
klinkt Uw liefde voort.
Jezus, U bent dichterbij
dan wind en zee en strand.
Ik ben veilig in Uw armen,
geborgen in Uw hand.

Maar soms verheffen zich de golven,
de stormwind jaagt mij angstig voort.
De nacht lijkt alle hoop te breken,
ik zoek vergeefs een veilig oord.
Dan klinkt Uw stem dwars door het duister:
“Wees niet bevreesd, Ik ben nabij.”
De zee gehoorzaamt aan Uw woorden,
en nieuwe vrede vult in mij.

Ontzagwekkende stilte…
die spreekt zonder één woord…
In golven en in diepten
klinkt Uw liefde voort.
Jezus, U bent dichterbij
dan wind en zee en strand.
Ik ben veilig in Uw armen,
geborgen in Uw hand.

U liep over de golven,
U zocht wie dreigde te vergaan.
U strekte uit Uw sterke handen,
om mensen op te laten staan.
Geen water is U ooit te diep,
geen nacht voor U te zwart.
Uw kruis werd onze reddingsboei,
Uw liefde draagt mijn hart.

Ontzagwekkende stilte,
die zelfs de storm verstilt.
Waar Christus wordt gevonden,
wordt elke angst geheeld.
Tot eens de zee zal zwijgen,
en alles nieuw zal zijn.
Dan zal ik eeuwig zingen:
“Heer Jezus, U bent mijn.”

Ontzagwekkende stilte – lied

Hij doet mij neerliggen in grazige weiden, Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren. Hij verkwikt mijn ziel, Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid, omwille van Zijn Naam. Psalm 23: 2-3 (HSV)

🌱 De kern

In de verwondering over Gods schepping
en het ontzag voor haar macht
ontdekken we dat Christus
ook midden in de storm nabij is.

Zijn aanwezigheid brengt ons
van angst naar vertrouwen en vrede.